Ackermanna metoda - osteopatia strukturalna i chiropraktyka

do góry

Balneoterapia - jedna z metod fizjoterapii. Metoda lecznicza wykorzystująca: wody lecznicze, peloidy (m.in.: borowina) oraz gazowe składniki wód i powietrza, dostępne najczęściej w uzdrowiskach, w postaci kuracji  pitnych (krenoterapii), wziewań (aerozoloterapii), kąpieli, płukań, okładów. Zalecaniem balneoterapii (kierując na leczenie sanatoryjne) zajmują się specjaliści balneoklimatologii.

Bodziec - czynnik wywołujący pobudzenie organizmu (odczyn), jego tkanek. Bodziec chemiczny, mechaniczny, świetlny. Różne bodźce odbierane są przez różne, bardzo liczne receptory rozmieszczone zarówno na powierzchni ciała, na skórze, jak i pod nią: w stawach, mięśniach czy więzadłach. Od receptora bodziec za pośrednictwem układu nerwowego, dociera do efektora często po drodze ulegając transformacji.

Biofeedback - biologiczne sprzężenie zwrotne. Najprostszym "urządzeniem" do biofeedbacku jest lustro. Pacjent wykonując ćwiczenie przed lustrem, może natychmiast porównać sposób wykonania ćwiczenia (odbicie w lustrze) z jego wyobrażeniem o sposobie wykonania (impulsy docierające z receptorów obwodowych) i natychmiast wprowadzić ew. poprawki. W biofeedbacku wykorzystuje się także bardzo zaawansowane urządzenia: czułe termometry, urządzenia do pomiaru ciśnienia i temperatury, EEG. W schorzeniach narządu ruchu często wykorzystuje się sEMG - przezskórna (powierzchniowa) elektromiografia.

Bramka kontrolna - mechanizm "bramki kontrolnej". Teoria tłumacząca hamujący wpływ bodźców odbieranych przez receptory skórne na odczuwanie bólu. Stymulacja nerwów czuciowych w miejscu bólu, ogranicza ilość bodźców bólowych docierających do świadomości i osłabia dolegliwości bólowe, ponieważ nerwy czuciowe są grubsze i przewodzą sygnały szybciej niż nerwy bólowe. Na poziomie rdzenia kręgowego dochodzi do "blokowania" bodźców bólowych. Mózg, odbierając bodźce czuciowe, nie nadąża z przetwarzaniem bodźców bólowych. Bodźcem stymulującym może być masaż, nalepiony plaster (taping), prąd elektryczny, ciepło lub zimno. Zjawisko to leży u podstaw przeciwbólowego działania zabiegów fizjoterapeutycznych.

do góry

Cert. MDT - Tytuł nadawany przez Instytut McKenziego po zdaniu międzynarodowego egzaminu uwierzytelniającego z zakresu Biomechanicznego Diagnozowania i Terapii, uprawniający do stosowania metody McKenziego.

Chiropractic - chiropraktyka, forma Terapii Manualnej. Pod względem obszaru zastosowań, w Polsce kojarzona z nazwą kręgarstwo. System badania i leczenia manualnego, do leczenia wykorzystujący oscylacje, mobilizacje i  manipulacje, opracowany przez D.D. Palmera. Zakłada m.in.: kręgoslupopochodne przyczyny wielu chorób. Zabiegi wykonywane przez przeszkolonych w tym kierunku chiropraktyków. W USA chiropraktycy posiadają wykształcenie i uprawnienia zbliżone do lekarzy medycyny (MD). W Europie, chiropraktycy kształceni są na poziomie szkół pomaturalnych / studiów licencjackich (college). Chiropraktykę stosują także Fizjoterapeuci (po dodatkowym, specjalistycznym, wieloetapowym szkoleniu podyplomowym np. Ackermann College Of Chiropractic) łącząc ją z innymi formami fizjoterapii. Zobacz również osteopathy. [więcej]

Choroby kręgosłupopochodne - W początkowym okresie stosowania różnych form Terapii Manualnej kręgosłupa, w leczeniu chorób narządów wewnętrznych, jej dobre efekty tłumaczono odkręgosłupowym pochodzeniem pewnych chorób. Zakładano, iż niewielkie przemieszczenia w obrębie kręgosłupa tzw. subluxacje, wpływają na pogorszenie przepływu "witalnej siły nerwowej" do narządów wewnętrznych. Usunięcie subluxacji, powodowało wyzdrowienie. Poglądy te częściowo przetrwały do dzisiaj (w niektórych szkołach Terapii Manualnej). Stan obecnej wiedzy z zakresu anatomii i fizjologii nie potwierdza tak bezpośrednich i prostych zależności. Okazuje się jednak, że ze względu na sposób budowy naszego układu nerwowego, zarówno dysfunkcje kręgosłupa mogą imitować bóle charakterystyczne dla chorób narządów wewnętrznych, jak i choroby narządów wewnętrznych mogą pozostawiać swoje piętno w narządzie ruchu. [więcej]

Ćwiczenia bierne - są to ćwiczenia wykonywane przez Fizjoterapeutę lub aparat CPM (Continuous Passive Motion – ciągły ruch bierny) w obrębie określonego stawu lub stawów, bez czynnego udziału chorego. Ćwiczenia bierne częściowo zastępują ruch czynny w sytuacjach, w których Pacjent nie może sam wykonać ruchu, zapobiegając m.in. utracie mobilności - utrzymują odpowiednią długość i elastyczność tkanek, zapewniają ich lepsze odżywienie,  są źródłem impulsacji proprioceptywnej.

Cyriax - Dr. James Cyriax, angielski lekarz, twórca systemu badania narządu ruchu opartego na badaniu klinicznym. Badanie i interpretacja objawów w/g metody Cyriaxa pozwala na bardzo precyzyjne zlokalizowanie struktur  generujących ból oraz dobranie odpowiednich sposobów postępowania z zakresu Terapii Manualnej. [więcej]

do góry

Dysfunkcja - zaburzenie czynności, nieprawidłowa czynność komórki, tkanki, narządu lub całego ustroju.

Dyskopatia - choroba krążka międzykręgowego (wypadnięcie dysku), polegająca na stopniowym uszkadzaniu jednego z elementów krążka - pierścienia włóknistego i przemieszczaniu innego z jego elementów - jądra miażdżystego. Na skutek uszkodzenia pierścienia włóknistego może dochodzić do tzw. przepukliny. W następstwie dalszych uszkodzeń pierścienia, może dojść do jego całkowitego przerwania i wydostania się jądra miażdżystego poza obszar pierścienia.

Kolejne stadia uszkadzania pierścienia włóknistego

Podjęte w odpowiednim czasie, specjalistyczne leczenie z zakresu rehabilitacji ruchowej i fizjoterapii, jest w stanie zmniejszyć dolegliwości bólowe, stworzyć dogodne warunki do gojenia się uszkodzonych struktur i znacznie zmniejszyć ryzyko ponownego wystąpienia dolegliwości.

W dyskopatii, źródłem bólu mogą być zarówno uszkadzane struktury pierścienia włóknistego, jak i (w późniejszym okresie) struktury nerwowe uciskane przez przemieszczające się elementy krążka międzykręgowego (przepuklina). Uciskane struktury nerwowe są źródłem bardzo silnego bólu, promieniującego wzdłuż przebiegu nerwu (np. rwa kulszowa, udowa, ramienna).
Do powstawania dyskopatii przyczyniają się długotrwałe, niewielkie, statyczne (np. nieprawidłowa postawa), lub krótkotrwałe, duże, dynamiczne (np. nieprawidłowe dźwignięcie) obciążenia mechaniczne. Nieprawidłowa mechanika kręgosłupa (zablokowania i złe, wzajemne ustawienie przestrzenne kręgów) zwiększa ryzyko dyskopatii. Nie należy lekceważyć nawet niewielkich dolegliwości mogących wskazywać na wystąpienie dyskopatii, takich jak: ból w obrębie kręgosłupa, pośladka lub nogi. Statystyki wykazują, że w większości tych przypadków, w których ból ustąpił samoistnie (bez podjęcia specjalistycznego usprawniania), występuje wysokie ryzyko nawrotu. W wymienionych przypadkach, prawdopodobieństwo nawrotu sięga 90% (!). Pod warunkiem odpowiednio wczesnego podjęcia usprawniania, zdecydowana większość dolegliwości wywołanych dyskopatią kwalifikuje się do leczenia zachowawczego (nie operacyjnego), w którym wiodącą rolę powinny odgrywać metody fizjoterapeutyczne oparte na stosowaniu bodźców mechanicznych np.: metoda Mckenzie, metoda Ackermanna, lub inne formy Terapii Manualnej, Terapia taka powinna łączyć się ze zmianą nieprawidłowych wzorców oraz nawyków ruchowych: FOI, Odbudowa Postawy, Szkoła bólów kręgosłupa.
    Leczenie operacyjne powinno być rozważane dopiero w sytuacji, w której doszło do masywnych, nieodwracalnych zmian strukturalnych (całkowite przerwanie pierścienia włóknistego), lub w sytuacji braku takich zmian, gdy jednocześnie leczenie zachowawcze, z różnych powodów, okazuje się nieskuteczne - brak efektów usprawniania, lub częste nawroty dolegliwości. Sytuacje te stanowią niewielki odsetek przypadków dyskopatii. Ostateczna decyzja o leczeniu operacyjnym (przy braku wskazań bezwzględnych) powinna zapaść po dokładnej analizie przypadku, przeprowadzonej zarówno przez specjalistów z zakresu leczenia metodami inwazyjnymi (chirurdzy), jak i specjalistów zajmujących się leczeniem z wykorzystaniem metod nieinwazyjnych.

Dysocjacja elektrolityczna - zachodzący w roztworach wodnych proces rozpadu niektórych związków chemicznych (np. leków) na dodatnio i ujemnie naładowane cząsteczki. Jeżeli dodatnio naładowaną cząsteczkę umieści się pod elektrodą dodatnią (+), będzie ona od niej odpychana. Jednocześnie będzie ona przyciągana przez elektrodę ujemną (-). Jeżeli elektrody umieści się na skórze, cząsteczki leku będą wnikały w głąb tkanek. Zabieg fizykalny wykorzystujący to zjawisko nazywamy jonoforezą.

do góry

Elektrostymulacja - zabieg fizykalny polegający na pobudzeniu do skurczu mięśni lub wykonany w celu zniesienia odczuwania bólu. [więcej]

EMG - Elektromiografia to rejestracja czynności elektrycznej mięśni. Jest jednym z podstawowych badań w rozpoznawaniu chorób mięśni i nerwów obwodowych. sEMG (powierzchniowe EMG) - do zbierania informacji o czynności elektrycznej mięśni wykorzystuje się powierzchniowe elektrody naklejane na skórę. sEMG w rehabilitacji narządu ruchu, wykorzystuje się w celu podniesienia efektywności wykonywanych ćwiczeń, mających na celu  zwiększenie lub zmniejszenie napięcia mięśni - metoda biofeedback.

Endorfiny - naturalne, wydzielane w naszym organizmie związki chemiczne, o działaniu przeciwbólowym. Wzrost stężenia endorfin może być wywołany wzmożonym wysiłkiem fizycznym (sport, kinezyterapia) lub elektrostymulacją. Poziom endorfin wzrasta także podczas zabiegów akupunktury, masażu, tapingu, terapii manualnej. Zjawisko to wykorzystywane jest w redukowaniu bólu metodami fizjoterapii.

Fizjo - pierwszy człon wyrazów złożonych, wskazujący na ich związek znaczeniowy z naturą, przyrodą, organizmem, np. fizjografia, Fizjoterapeuta, fizjotop. od gr. phsis natura.

Fizjoterapia - forma leczenia środkami naturalnymi oparta na różnych formach energii fizycznej występującej w środowisku człowieka. Wykorzystuje bodźce termiczne, kinetyczne, mechaniczne, elektryczne, świetlne, chemiczne. Metody fizjoterapii to: balneoterapia (kąpiele lecznicze, kuracje pitne), klimatoterapia, fizykoterapia, kinezyterapia, terapia manualna. Fizjoterapia jest pojęciem nadrzędnym, w stosunku do słowa fizykoterapia, z którym bywa stosowana zamiennie. [więcej]

Fizjoterapeuta - absolwent średniej szkoły medycznej, studiów licencjackich (obecnie w Europie, w tym w Polsce, nie kształci się Fizjoterapeutów na poziomie niższym niż licencjat), lub magisterskich, o kierunku rehabilitacja lub fizjoterapia. Specjalista w zakresie stosowania metod fizjoterapii. Definicja w/g Ministerstwa Zdrowia. Do kompetencji magistra rehabilitacji ruchowej lub fizjoterapii należy (stosownie do posiadanych kwalifikacji wynikających z dodatkowych szkoleń podyplomowych) leczenie, lub nadzorowanie leczenia Pacjentów, z zaburzeniami nerwowo-mięśniowymi, mięśniowo-szkieletowymi i oddechowymi, z wykorzystaniem metod terapii obejmujących: ruch, masaż, mobilizacje, manipulacje, oraz różne oddziaływania fizykalne. Podejmowanie działań profilaktycznych dla zapobiegania, leczenia, lub zmniejszenia objawów chorób somatycznych. Kierowanie i nadzorowanie pracą zespołu licencjatów i techników fizjoterapii. Ustalanie szczegółowego programu usprawniania ruchowego, zgodnie z planem leczenia Pacjenta, z uwzględnieniem czynników fizykalnych. Ocena stanu funkcjonalnego Pacjenta: analiza chodu, pomiary linijne i kątowe, testy mięśniowe, badania dynamometryczne, specyficzne testy i badanie związane z metodami kinezyterapii - stosownie do posiadanych kwalifikacji wynikających z dodatkowych szkoleń podyplomowych. Prowadzenie i zlecanie do wykonania kinezyterapii - zgodnie z ustalonym przez niego programem ćwiczeń. Udzielanie instruktażu Pacjentowi, lub jego rodzinie, z zakresu zastosowania metod fizjoterapii, w leczeniu schorzeń narządu ruchu, nerwowo-mięśniowych, chorób układu oddechowego. Współpraca z lekarzem i innymi członkami zespołu rehabilitacji medycznej, w sprawach usprawnianych pacjentów.

Fizykoterapia - leczenie polegające na działaniu na organizm człowieka różnymi czynnikami fizycznymi pochodzącymi ze źródeł naturalnych lub wytworzonymi sztucznie, jak: ciepło, drgania mechaniczne, pole elektryczne, prąd elektryczny, światło, mikrofale, różnego rodzaju promieniowanie. [więcej]

do góry

Hydroterapia - Wodolecznictwo. Jedna z metod fizjoterapii. Wykorzystuje działanie na organizm bodźców mechanicznych, chemicznych i termicznych zwykłej wody (nie mineralnej). Mechanizm fizjologicznego działania zależy od temperatury wody, ciśnienia oraz powierzchni ciała poddanej zabiegowi. Obejmuje: kąpiele, natryski, polewania, okłady, zawijania, płukania.

Inkontynencja - nietrzymanie; WNM (Stress Incontinence) - Wysiłkowe Nietrzymanie Moczu. [zobacz produkty]

Inwalida - człowiek, który utracił całkowicie lub częściowo zdolność do pracy, służby wojskowej itp. z powodu choroby, ułomności lub kalectwa. fr. invalide, z łac. in-validus bezsilny.

do góry

Kalectwo - stan organizmu spowodowany ciężkim uszkodzeniem, utrudniającym lub uniemożliwiającym jego normalne funkcjonowanie; ciężkie uszkodzenie ciała.

Kinesiotaping - odmiana tapingu z wykorzystaniem specjalnego, elastycznego, nie ograniczającego ruchów przylepca, mająca na celu m.in. usprawnienie naturalnych właściwości organizmu do regeneracji. Wykazuje działanie przeciwbólowe. Kinesio Taping oddziałuje na mięśnie, powięzie, stawy, układ limfatyczny i nerwowy. Metoda opracowana w Japonii i Korei wykorzystuje także elementy medycyny dalekowschodniej. Może być stosowana jako wspomagająca lub samodzielna metoda terapii [więcej]

Kinezyterapia - leczenie za pomocą ćwiczeń fizycznych, gimnastyki leczniczej. [więcej]

Klimatoterapia - Leczenie klimatyczne. Jedna z metod fizjoterapii stosowana w sanatoriach. Polega na stosowaniu kąpieli powietrznych (aeroterapia), kąpieli słonecznych (helioterapia), kąpieli w zbiornikach otwartych wód. Zalecaniem klimatoterapii (kierując na leczenie sanatoryjne) zajmują się specjaliści balneoklimatologii.

Kompensacja - zdolność zastępowania na drodze odtwarzania utraconych funkcji poprzez pracę odpowiedzialnego za nią, a częściowo tylko uszkodzonego narządu lub całkowite przejęcie jej przez inny narząd lub strukturę.

Kręgarz - ten, kto stosuje w leczeniu metodę kręgarstwa (osoba nie związana zawodowo z medycyną). Kręgarstwem (Terapią Manualną) zajmują się także profesjonaliści medyczni. Zobacz także chiropractic oraz osteopathy.

Kręgarstwo - manipulacje wykonywane przez kręgarza, na stawach kręgosłupa w celu usunięcia chorób kręgosłupopochodnych. Kręgarstwem (Terapią Manualną) zajmują się także profesjonaliści medyczni. Zobacz także chiropractic oraz osteopathy.

do góry

Manipulacja - manualna technika leczenia stawów i tkanek, która przy zastosowaniu niewielkiej siły impulsu wykorzystuje dużą prędkość i małą amplitudę. Bodźce powstałe podczas manipulacji odbierane są przez receptory umieszczone w stawach i strukturach okołostawowych i przekazywane dalej przez układ nerwowy. Dlatego manipulacja posiada działanie nie tylko miejscowe i w sposób odruchowy, może oddziaływać na obszary oddalone od miejsca zabiegu. Zobacz także chiropractic oraz osteopathy.

Manualny - odnoszący się do ręki, wykonywany rękami; ręczny.

Metody fizjoterapeutyczne - bardzo efektywne, specjalistyczne sposoby aplikowania bodźców mechanicznych, za pośrednictwem ruchu czynnego lub biernego, często rozbudowane o część diagnostyczną, korzystające ze specyficznych technik (m.in. manualnych), stworzone w oparciu o najnowszą wiedzę z zakresu anatomii, fizjologii, biomechaniki. Opracowane z myślą o usuwaniu określonych dysfunkcji - ograniczeń ruchu, dolegliwości bólowych, uszkodzeń układu nerwowego. [więcej]

MDT - Mechanical Diagnosis and Therapy - Mechaniczne badanie i leczenie. System badania i leczenia narządu ruchu, oparty na reakcjach narządu ruchu na bodźce mechaniczne. [zobacz metoda McKenzie]

Mięśnie szkieletowe - lub inaczej poprzecznie prążkowane (ze względu na charakterystyczną budowę). Są to wszystkie te mięśnie, których skurczem możemy dowolnie kierować i dzięki temu wykonywać ruchy dowolne.

McKenzie metoda - Mechanical Diagnosis and Therapy. Metoda fizjoterapeutyczna stworzona przez  Fizjoterapeutę Robina McKenzie, dedykowana diagnozie, leczeniu i profilaktyce bólów kręgosłupa. W ostatnich latach zastosowanie metody zostało rozszerzone o stawy obwodowe. [więcej]

Mobilizacja - (uruchamianie), wielokrotnie powtarzany ruch, z niewielką prędkością i ze wzrastającą amplitudą, w celu zwiększenia ograniczonego zakresu ruchu. W niektórych przypadkach, ruch odtwarzany podczas mobilizacji jest ruchem możliwym do wyegzekwowania w stawie, ale nie możliwym do wykonania jako ruch czynny.

do góry

Neuromobilizacje - rodzaj zabiegu manualnego, mający na celu odtworzenie prawidłowej mechaniki obwodowego układu nerwowego.

NDT-Bobath - metoda kinezyterapeutyczna stosowana przy rehabilitacji dzieci i dorosłych ze schorzeniami neurologicznymi. Więcej www.terapia-ndt.waw.pl 

do góry

Osteopata - ten, kto stosuje metody osteopatii. Specjalista, zawodowo związany z medycyną, stosujący w leczeniu metody posiadające naukowe uzasadnienie.

do góry

Propriocepcja - czyli czucie głębokie. Mechanoreceptory (receptory rozmieszczone w mięśniach, ścięgnach, torebkach stawowych, reagujące na ruch), oraz receptory znajdujące się w narządzie wzroku i narządzie równowagi, przesyłają sygnały do ośrodków w mózgu i rdzeniu przedłużonym, dając podstawę świadomego określenia ułożenia stawu w przestrzeni. Na skutek informacji zwrotnej do efektora, zarówno świadomej jak i odruchowej, możliwe jest wykonanie ruchu lub stabilizacja stawu. Mechanizm ten ulega rozregulowaniu w miarę upływy lat, ale także na skutek urazu (szczególnie w przypadku uszkodzenia mięśnia, więzadła, torebki stawowej). Odtworzenie prawidłowego czucia głębokiego jest jednym z celów rehabilitacji ruchowej. Można to uzyskać stosując odpowiednie ćwiczenia ruchowe. Czucie głębokie można poprawić także przez zastosowanie tapingu (na czas noszenia plastra). Odtworzenie czucia głębokiego jest jednym z elementów profilaktyki przeciw urazowej.

Receptor - zakończenie włókien nerwowych odbierające ściśle określone bodźce zewnętrzne lub wewnętrzne i przekazujące je w postaci impulsów do ośrodków nerwowych.

Rehabilitacja medyczna - przystosowanie do normalnego życia w społeczeństwie osób, które doznały przemijającej lub trwałej utraty zdrowia i stały się na stałe lub na pewien czas inwalidami; rewalidacja.

Rehabilitacja ruchowa - rehabilitacja osób z dysfunkcją narządu ruchu. Specjalista z zakresu rehabilitacji ruchowej - fizjoterapeuta,  często stosuje w procesie rehabilitacji metody fizjoterapii.

Rehabilitant - często używane w Polsce, choć niefachowe, określenie zawodu Fizjoterapeuty; specjalista w zakresie rehabilitacji chorych, zwłaszcza przywracania im sprawności fizycznej.

Ruch bierny - ruch określonej części ciała pacjenta, odbywający się w określonym stawie bądź kilku stawach, wykonywany przez terapeutę bez jakiejkolwiek aktywności ze strony pacjenta. Specjalną formą ruchów biernych są mobilizacje i manipulacje.

Ruch czynny- ruch określonej części ciała pacjenta, wykonywany przez niego samodzielnie, z wykorzystaniem mięśni odpowiedzialnych za ruch w danym stawie lub kilku stawach. 

do góry

Stereotyp ruchowy - automatyczny, nie podlegający świadomości, sposób wykonania określonego ruchu (np.: stereotyp chodu). Prawidłowy stereotyp ruchu, to sposób wykonania określonego ruchu wymagający możliwie najmniejszego wydatku energetycznego. W przebiegu schorzeń narządu ruchu, (lub innych narządów), często dochodzi do zaburzenia prawidłowych stereotypów ruchu. Nieprawidłowe stereotypy ruchu mogą utrzymywać się mimo ustąpienia dolegliwości które je spowodowały, przyczyniając się do szybszego "zużycia" narządu ruchu. Nieprawidłowe stereotypy ruchowe mogą być wykrywane i usuwane z użyciem metod terapii manualnej, PNF i kinezyterapii.

Szkoła bólów kręgosłupa - Zbiór zasad postępowania mających zmniejszyć obciążenie kręgosłupa podczas wykonywania czynności codziennych .

do góry

Terapia - przywracanie zdrowia chorym za pomocą leków lub zabiegów; leczenie.

Terapia manualna - leczniczy zabieg manualny, polegający na stosowaniu ukierunkowanych i specyficznych dla danej metody bodźców mechanicznych lub kinetycznych, przekazywanych przez leczącego bez pośrednictwa jakichkolwiek przyrządów - za pomocą rąk. Terapia Manualna zajmuje się diagnozowaniem i leczeniem, z wykorzystaniem zabiegów manualnych, odwracalnych zaburzeń w funkcjonowaniu narządu ruchu. Formą Terapii Manualnej jest metoda Cyriax, metoda Ackermanna, metoda Kaltenborn-Evjenth, metoda FOI, metoda Mulligan-a, metoda McKenziego, neuromobilizacje. Określenie związane z chiropraktyką i osteopatią [więcej]

do góry

Zmiany strukturalne - Trwałe, niemożliwe do usunięcia metodami fizjoterapii zmiany w narządzie ruchu, nierzadko wymagające leczenia operacyjnego, powodujące występowanie dolegliwości przewlekłych (np. zmiany zwyrodnieniowe, złamania). Zmiany strukturalne mogą być źródłem odległych zmian funkcjonalnych - umiejscowionych po za obszarem zmian strukturalnych. 

do góry