|
 Co to jest
kinezyterapia ?
Kinezyterapia to leczenie ruchem. Inne,
mniej profesjonalne określenia, to gimnastyka
lecznicza lub ćwiczenia usprawniające. Kinezyterapia jest jedną
z metod fizjoterapii.
Trochę
historii
Początków
kinezyterapii można doszukiwać się już w systemie
filozoficznym Konfucjusza (2700 lat p.n.e.), który eksponował
znaczenie określonych pozycji ciała w uzyskaniu efektów
profilaktyczno-leczniczych. Starohinduska joga stawiała sobie za
cel osiągnięcie najwyższej zdolności psychofizycznej
a środkami do tego celu miało być m.in.: stosowanie
ćwiczeń gimnastycznych i oddechowych. Również Hipokrates sławny,
grecki lekarz (V i IV wiek p.n.e.), za dwa główne filary medycyny
uważał dietetykę i... gimnastykę.
Jakie rodzaje ćwiczeń
wchodzą w skład kinezyterapii?
Obecnie kinezyterapię dzieli się
na:
- miejscową, w której wszystkie oddziaływania dotyczą
bezpośrednio narządu zmienionego chorobowo, a ich dobór zależy od stanu funkcjonalnego i zamierzonego celu:
- ćwiczenia bierne
- ćwiczenia czynno-bierne
- ćwiczenia samowspomagane
- ćwiczenia w odciążeniu
- ćwiczenia czynne
- ćwiczenia z oporem
- ćwiczenia prowadzone
- redresje (usuwanie przykurczów
stawowych)
- wyciągi
- ćwiczenia synergistyczne
- ćwiczenia oddechowe
- ćwiczenia relaksacyjne
- pionizacja i nauka chodzenia
- ogólną -
ćwiczenia nie objętych chorobą części ciała
- ćwiczenia ogólnokondycyjne
- ćwiczenia gimnastyki
porannej
- ćwiczenia w wodzie
- sport inwalidów
- metody
kinezyterapeutyczne - bardzo
efektywne, specjalistyczne sposoby aplikowania ruchu, często
rozbudowane oczęść diagnostyczną, korzystające
ze specyficznych technik, stworzone w oparciu o
najnowszą wiedzę z zakresu anatomii i fizjologii,
biomechaniki.
Opracowane z myślą o usuwaniu określonych dysfunkcji:
- PNF
(odtwarzanie prawidłowej funkcji
zaburzonej w przebiegu chorób
neurologicznych lub ortopedycznych)
- McKenzie
(leczenie i diagnozowane przyczyn bólów kręgosłupa (np.:
dyskopatia), stawów obwodowych i kończyn, z
wykorzystaniem dobranego indywidualnie dla każdego pacjenta
zestawu ćwiczeń i terapii
manualnej)
- NDT - Bobath (stosowana przy rehabilitacji dzieci
i dorosłych ze schorzeniami neurologicznymi)
- Vojty (stosowana przy rehabilitacji dzieci
i dorosłych ze schorzeniami neurologicznymi)
- Kaltenborn-Evjenth - (usuwanie
dysfunkcji stawów nabytych w przebiegu schorzeń
ortopedycznych, z wykorzystaniem specyficznych ruchów
biernych i terapii tkanek okołostawowych)
- Mulligan (mobilizacje stawów w ruchu)
Kiedy stosuje się
kinezyterapię?
Kinezyterapia najczęściej
stosowana jest w schorzeniach i dysfunkcjach narządu ruchu, w zespołach
bólowych kręgosłupa, po udarach mózgu, po zawale serca, w
niektórych chorobach układu oddechowego, w chorobach
reumatoidalnych, po zabiegach operacyjnych w jamie brzusznej, przed
porodem... Kinezyterapia może być stosowana jako podstawowa i
jedyna forma leczenia (np.: w zachowawczym leczeniu wad
postawy, bóle krzyża, bolesność stawu rzepkowo
udowego, tendinopatie) lub jeżeli choroba wymaga leczenia operacyjnego, może
być prowadzona zarówno w okresie przedoperacyjnym jak i po
zabiegu. Istnieje wiele dowodów na skuteczność
kinezyterapii (jej różnych form), stosowanej jako samodzielna
metoda leczenia, w leczeniu schorzeń mięśniowo -
szkieletowych. W większości, nawet drobnych urazów narządu
ruchu, w których kinezyterapia nie jest podstawową formą
leczenia, powinno się ją zastosować po zakończeniu
leczenia podstawowego lub równolegle z nim. Kinezyterapię często łączy się z
innymi formami leczenia w tym metodami fizjoterapii
w celu zwiększenia efektu terapeutycznego.
Jaka
może być reakcja organizmu na kinezyterapię ?
Efekt zależy od doboru ćwiczeń.
Najczęściej jest to grupa reakcji. Oto niektóre z nich: zwiększenie siły mięśniowej,
poprawa zakresu ruchu, poprawa czucia głębokiego, zmniejszenie
dolegliwości bólowych, poprawa
elastyczności i napięcia tkanek miękkich, zmniejszenie podwyższonego napięcia mięśni,
podwyższenie poziomu endorfin, poprawa wydolności krążeniowo - oddechowej,
zwiększenie wydzielania mazi stawowej, podwyższenie lub obniżenie
ciśnienia krwi, nasilenie procesów przemiany materii, usprawnienie
działania narządów układów trawienia i wydalania,
hamowanie odruchów patologicznych, sprawniejsze gojenie tkanek.
W
jakim celu stosuje się kinezyterapię ?
Stosowanie kinezyterapii umożliwia
uzyskanie maksymalnej poprawy utraconej funkcji, przywrócenie prawidłowej
mechaniki, ułatwia wystąpienie
procesów kompensacji,
zabezpiecza przed wykształceniem nieprawidłowych stereotypów
ruchowych (np.: zespoły bólowe kręgosłupa) lub
przywraca już utracone (np.: kontrola nerwowo-mięśniowa),
umożliwia prawidłowy przebieg procesów przebudowy tkanek po
urazach i operacjach, przeciwdziała wtórnym
zmianom w układzie kostno mięśniowym w postaci ograniczeń
ruchu, zapobiega powikłaniom w układzie krążenia i oddychania które mogą wynikać z długiego
unieruchomienia.
Kto
posiada uprawnienia do prowadzenia kinezyterapii ?
Do prowadzenia kinezyterapii uprawnieni
są absolwenci średnich szkół fizjoterapii (technik
fizjoterapii) a przede wszystkim absolwenci szkół wyższych o kierunku
rehabilitacja ruchowa lub fizjoterapia (fizjoterapeuci). Dodatkowo,
efektywne stosowanie metod
kinezyterapeutycznych, wymaga ukończenia podyplomowych kursów
lub studiów (niektóre szkolenia trwają kilka lat), prowadzonych
przez uprawnionych, posiadających międzynarodowe zezwolenia,
nauczycieli - instruktorów. Szkolenia takie
kończą się egzaminem i potwierdzone są dyplomem,
wystawionym przez uznaną w świecie szkołę lub
organizację. W ostatnich latach zwiększa się liczba
polskich nauczycieli, posiadających wymagane uprawnienia.
Forum
dyskusyjne
|
